Planten- en diersoorten op aarde nemen in zo'n rap tempo af, dat ook het menselijk leven wordt bedreigd. Dat komt naar voren uit een groot wetenschappelijk onderzoek naar de biodiversiteit op aarde van Ipbes, een aan de Verenigde Naties gelieerde organisatie.
Een miljoen van de naar schatting acht miljoen soorten worden de komende decennia met uitsterven bedreigd. De wetenschappers van Ipbes bekeken voor hun onderzoek meer dan 15.000 studies. Hun eindrapport verschijnt vandaag in Frankrijk. Daaruit blijkt dat soorten nu tientallen tot honderden keren sneller uitsterven dan gemiddeld de afgelopen tien miljoen jaar.
"Biodiversiteit en natuurlijke hulpbronnen vormen het belangrijkste vangnet voor het menselijk leven", zegt medevoorzitter Sandra Díaz van Ipbes. "Dat vangnet staat op knappen." Daarmee staan ook vrede en veiligheid op het spel, stellen de onderzoekers.
'Direct gevolg menselijk handelen'
Het verlies van biodiversiteit is een "direct gevolg van menselijk handelen", stellen de onderzoekers. De oorzaken zijn veranderingen in het gebruik van land en zee, uitbuiting van organismes, klimaatverandering, vervuiling en de komst van invasieve exoten. Daaraan ten grondslag liggen onder andere de groei van de wereldbevolking en de nog sneller stijgende consumptie. Ipbes pleit daarom onder meer voor een duurzame economie, vermindering van afval en betere voorlichting.
'Ongenadig tempo'
"Op alle fronten gaan ecosystemen en de biodiversiteit in een ongenadig tempo achteruit", zegt universitair hoofddocent ecologie Patrick Jansen van de Wageningen Universiteit. Jansen is niet betrokken bij het onderzoek, maar heeft het wel al ingezien.
"Tot dusver kregen we informatie fragmentarisch", zegt Jansen. "De afgelopen tijd hebben we al gehoord van de grutto waar het niet goed mee gaat. Insecten doen het slecht. Ipbes heeft voor het eerst geprobeerd overzicht te krijgen en ook de consequenties voor mensen in kaart gebracht. Dat is nog nooit op deze schaal gedaan."
Consequenties
Het is hoog tijd voor actie, zegt Jansen, die aanstipt dat 40 procent van de amfibieën met uitsterven wordt bedreigd en een kwart van de zoogdieren. Bovenop de diersoorten die als geheel op het punt van uitsterven staan, zoals de Javaanse neushoorn, de Filipijnse krokodil, de dwergwasbeer en de bruine slingeraap, zijn er nog veel meer diersoorten waarvan bepaalde populaties uit gebieden verdwijnen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de Afrikaanse olifant, die op veel plaatsen in Afrika niet meer voorkomt.
De consequenties zijn talrijk, zegt Jansen. "Dieren en planten hebben niet alleen een intrinsieke waarde; het recht om te bestaan. Mensen zijn er ook van afhankelijk. Veel groente en fruit is afhankelijk van bestuiving door insecten. De visserij is afhankelijk van een gezonde populaties van vissoorten. Natuurgebieden hebben ook functies, ze reguleren het klimaat, produceren voedsel en voorkomen overstromingen."
Het Wereld Natuur Fonds noemt het rapport verontrustend. "Dit is een ongekende wake-upcall van wetenschappers: we verliezen natuur op een schaal en met een snelheid die we niet eerder hebben meegemaakt. Er worden meer plant- en diersoorten met uitsterven bedreigd dan ooit in de menselijke geschiedenis", zegt directeur Schuijt.
Enkele feiten uit het onderzoek:
- 75 procent van het aardoppervlakte is ernstig gewijzigd door de mensheid, 40 procent van de oceanen
- Op aarde zijn naar schatting zo'n 8 miljoen dier- en plantsoorten, waaronder 5,5 miljoen verschillende soorten insecten
- Sinds 1970 is de landbouw voor voedsel met 300 procent toegenomen op aarde
- 55 procent van de oceanen wordt gebruikt voor de visserij
- Sinds de industriële revolutie is 32 procent van de bossen verdwenen
- Vervuiling door plastic is sinds 1980 met een factor tien toegenomen
DONDERRRRRRR OP MET DIE OERDOMME RECHTSE IJDELE EGO TRRRRUT ROSANNE HERTZBERGER OF DAT BRITSE hol landse KONINGSHUIS en politieke rechtse ouwe weive pvvd66cda partijtjes !
GVD !!!
WORDT WAKKER !
(Heb ongeveer 100 colums van rosanne hertzenberger gelezen, vond het kromme stomme zelfvoldane rechtse gebrabbel NIET TE PRUIMEN. Dat is geen jaloezie. Heel veel vrouwen zijn intelligent, rosanne hertzberger is een ijdele egoïstische stupide figuur, het bekende "snob" effect van Connie Palmen, op een voetstuk gehesen door net zulke rechtse ijdele stupide snobs (ss) als ze zelf is)
MAYDAY ! MAYDAY ! MAYDAY !
https://nl.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein
Twee dingen zijn oneindig, het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker.
Origineel: Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe.
WHEN YOU HATE TO BE RIGHT
Merkwaardig zijn de midden op de trottoirs geplaatste borden in oost-berlijn, 1978, waarop staat te lezen dat de bevolking van de DDR in eeuwige vriendschap leeft met de Unie van de Socialistische Sovjet Republieken; een beetje vale borden, soms met een moedeloze rode vlag erbij. Een vertaling van de tekst staat er in het russisch onder.
De mensen lopen er voorbij zonder het te lezen, want ze weten het natuurlijk al lang, van die vriendschap. Nooit zie je een autochtoon blij verrast stilstaan om de tekst in zich op te nemen: dit had hij nu altijd al vermoed, maar nu kreeg hij dan eindelijk zekerheid. Ook een groep russen, die door de stad wordt rondgeleid, loopt langs die borden met onveranderde gelaatsuitdrukking. Ze vallen niet, zoals je half verwacht, schreiend van blijdschap de eerste de beste DDR-burger om de hals om de geproclameerde vriendschap te bezegelen met handig uit de zak gewipte flessen wodka.
Het lijkt eerder of zij zich voor die borden generen en dat valt te begrijpen: hoe je het ook bekijkt, er valt geen reden te bedenken om zulke borden te rechtvaardigen. Het zou kunnen zijn dat de vriendschap in het geheel niet bestaat en daarom de mensen aangepraat moet worden. Maar dan is zo'n bord juist een onnodige en daarom negatief werkende onderstreping van dit gebrek aan vriendschap. Zou echter die warme vriendschap in ieders hart verankerd liggen, dan is zo'n bord pas goed overbodig. De enige conclusie kan zijn dat die borden er alleen staan tot algemeen vermaak (er reed mij trouwens eens in Brabant een bestelwagen voorbij van een tv-reparateur die op de zijkanten van zijn bedrijfsvoertuig had geschilderd: "op weg naar een tevreden klant." Dan stel je je een klant voor die tevreden naast zijn defecte toestel zit, en dat kan niet, zo iemand is juist ontevreden. Waarschijnlijk bedoelde de man: ik laat na mijn werkzaamheden een tevreden klant achter. En ook dat moet dan nog maar afgewacht worden. Ik zie zulke teksten niet graag, ik blijf met zoiets de hele dag bezig, dat maalt door mijn hoofd, en ik moet zelfs de neiging onderdrukken bij zo'n man aan te bellen om eens rustig een diepgaand, of desnoods een heftig en tot klappen leidend, gesprek over teksten te voeren. Wat ook te denken van die brouwerij uit het oosten des lands die op zijn bierviltjes beweert dat zijn bier "Beter dan duur" is ?
Bob den Uyl
Diane Arbus (Frits Abrahams)
Diane Arbus zien betekent nog niet Diana Arbus begrijpen. Waarom was ze zo obsessief geïnteresseerd in extreem excentrieke mensen, en wat bewoog haar tot zelfmoord nadat ze als fotograaf groot succes had gekregen ?
Op de tentoonstelling van haar werk op de Amsterdamse Foam krijg je nauwelijks antwoord op zulke vragen- daar is zo'n tentoonstelling ook niet voor. Daarom besloot ik een biografie van haar te kopen. Werd ik er veel wijzer van ? Wel als het gaat om de feiten van haar leven, de biograaf Patricia Bosworth graaft via getuigenissen en onderzoek in dit woelige leven dat van 1923 tot 1971 duurde. Je ziet hoe Arbus, dochter van welgestelde Joodse ouders, moeizaam een persoonlijke weg in de fotografie vindt. Ze weet zich te onderscheiden met portretten van "unieke" mensen, voor de buitenwereld zonderlingen of sterker: freaks.
Wat dreef haar naar juist die "onderwerpen" ? De biografe suggereert een voyeuristisch-exhibitionistische aanleg. Het zal geen toeval zijn dat ze onthult hoe Arbus zich thuis als meisje geregeld voor het raam ontkleedde en voor iedereen zichtbaar masturbeerde. In seksueel opzicht was en bleef ze ongeremd. Iedere man die vriendelijk tegen haar was, mocht met haar naar bed, vertelt een vriend. Een Engelse journalist die bij haar op bezoek kwam, kreeg meteen een uitnodiging om een avondje groepsseks te bezoeken. Zij fotografeerde en deed soms mee. Seks, vertelde ze, was voor haar een middel om door iemands facade heen te breken: het was de snelste manier om iemand zo goed mogelijk te leren kennen.
Fotografie was ook zo'n manier. Ze bombardeerde haar onderwerpen met haar aanwezigheid, veel pratend over zichzelf, luidkeels vragen stellend en intussen onbarmhartig de flitslamp hanterend. Ik zie haar als een kunstenaar die, al of niet bewust, steeds op zoek was naar mensen met wie ze verwantschap voelde, mensen die in hun openlijk beleden excentriciteit verder gingen dan zij durfde. Want zij bleef toch, onzeker als ze was, enigszins gehecht aan de burgerlijke kant van het bestaan.
Ze wilde een carriëre, beroemd worden. En ze wilde de ongebroken aandacht van de (drie) geliefden met wie ze een belangrijk deel van haar leven had doorgebracht. Toen die mannen op den duur hun eigen weg gingen, brak er iets in haar. Ze werd, hoe beroemd ook, een dolende ziel in New York. Als ze niet fotografeerde, zakte ze weg in zware depressies die haar al vanaf haar jeugd teisterden. Dan belde ze haar moeder en vroeg "Mammie, vertel me over jouw depressies en hoe je er overheen kwam." Dankzij de fotografie kon ze zichzelf lang ontvluchten, totdat ze tegen een vriend zei: "Mijn werk heeft me niets meer te bieden." Niet lang daarna maakte ze er een einde aan.
iMenno piekert er niet over, integendeel, ik ben gelukkiger dan ooit ! En dat is 100% de waarheid.
http://verschrijvers.blogspot.com/2013/04/politie-houdt-eenlingen-in-de-gaten.html
Geen opmerkingen:
Een reactie posten